Praca jest czymś co powinno dawać Ci przyjemność. Znajdź pasję w tym co robisz, wtedy będzie Ci sie chciało to robić.

Zaraź innych swoją pasją, pokaż im cel, jeżeli w niego uwierzą, będziesz mieć oddanych pracowników, których nie trzeba będzie nieustannie kontrolować. Idealnie to zresztą ujął bohater mojego poprzedniego postu:

If you hire people just because they can do a job they’ll work for your money, but if you hire people who believe what you believe they’ll work for you with blood, sweat and tears.

Podejście Miki:
Każdy człowiek jest z natury leniwy i żeby osiągał wyznaczone przed nim cele trzeba go ciągle zmuszać do działania i nieustannie kontrolować. Pracownik powinien ciągle czuć presję, wtedy będzie najbardziej efektywny.

A jakie wy macie podejście?

Zapierdalacz Miki online!

Zanim rozpoczne opowiadac swoje filozoficzne opowiadanie, musze zwrocic uwage, ze laska z poprzedniego postu jest dosc seksowna i ma niezla figure. Nawet nie wiem po co ona spiewa Waka Waka, ogladalbym ja nawet niema, pod warunkiem, ze by cos z siebie zdjela.

Chcialbym Wam powiedziec, ze od piatku znajduje sie w Moskwie. Jest tutaj upal, laski chodza w miniowkach i generalnie jest cool.

W zwiazku z tym, ze ten tydzien przepracowalem w trybie:

10:00 -18:00 – praca wbiurze

18:00 – 20:00 – sen w mieszkaniu

20:00 – 4:00 – praca w biurze

bylem bardzo przestraszony, ze ten wikend moge spedzic bez moich ulubionych przyjaciolek, z ktorymi zawsze robie trojkaciki – Pani Praca i Pani Nauka. A wiec, aby sie nie opierdalac w Moskwie, postanowilem odwiedzic miejscowa szkole uwodzenia, aby wiecej lasek zaczelo mi dawac.

Grupa skladala sie z 55 osob oraz sie dzielila na dwa typy facetow: zajebisci macho (wlaczajac mnie) oraz smutni botanicy (beze mnie).

Jako jedno z zadan dali – podchodzic do lasek i brac numery. W sumie mielismy na to 2,5 godziny. Trzeba bylo zebrac 5 numerow.

Moi drodzy, jak Wy myslicie, kto zebral wiecej numerow? Pewnie myslicie, ze zajebisci macho na czele ze mna? Musze powiedziec, ze na 1/2 – gdyz na czele oczywiscie bylem ja, natomiast macho wcale nie wygrali. Okazalo sie, ze wygrali smutni botanicy. Dlaczego? Bo oni znali slowo-klucz: TRZEBA ZAPIERDALAC! I w tym momencie, kiedy macho, piekni oraz dobrze ubrani, chodzili szukajac ksiezyczek swojego zycia, smutni botanicy napierali jak chinscy robotnicy! Podchodzili do kazdej laski, nawet do homo bazilius oraz probowali wziasc numer. Jak sie domyslacie, statystycznie oni mieli przewage nad macho!

Wniosek jest prostu – zawsze TRZEBA ZAPIERDALAC! Chcesz zarobic kase – MUSISZ ZAPIERDALAC! Chcesz zaruchac – ZNOWU MUSISZ NAPIERDALAC!

Oto koniec mojego filozoficznego opowiadania!

Naraziocha.

PS Sorki, ze polskimi literkami nie dlubie, w Moskwie nadal jestem. Za 7 godzin mam samolot, a po wyladowaniu w Wawie od razu lece do biura!

Autor opowiada o swoim golden circle, składającym się z trzech części: w samym środku jest cel, przyczyna (Why?), dalej na zewnątrz jest sposób (How?), a całkiem na zewnątrz jest to, co najbardziej konkretne (What?). Simon zwraca uwagę, że najczęściej każdy z nas wie co robi, niektorzy wiedzą jak to robią, ale tylko nieliczni wiedzą dlaczego coś robią, a jest to kluczowe do tego, żeby nam się chciało.

Co ważne, prawdziwie inspirujący liderzy prawie zawsze komunikują „od środka”, a więc zaczynają od „Dlaczego?” i potem przez „Jak?” docierają do „Co?”, czyli od tego co często najbardziej rozmyte do tego co najbardziej namacalne. Taki sposób trafia oczywiście tak samo dobrze do innych, jak i do nas samych.

Jak wiadomo większość załamań i depresji bierze się z utraty poczucia celu i wiary w to co robimy. Utrzymanie poczucia świadomości dlaczego coś robimy i znalezienie wystarczającej ilości powodów by wierzyć w to co robimy są więc najbardziej oczywistymi sposobami na zmotywowanie do działania siebie i innych!

Jest jednak jeden problem, który go hamuje we wszystkich działaniach. Mianowicie Zdzisław, aby coś zrobić, musi mieć najpierw wszystko dookoła siebie idealnie poukładane.

Jakiś czas temu Zdzisław postanowił otworzyć własną firmę usługową. Dysponował wiedzą, miał dobry PR w branżowych mediach i sporo kontaktów. Wydawałoby się, że to wszystko czego trzeba żeby rozpocząć udany biznes konsultingowy. Tyle, że jedna firma to było trochę za mało jak na jego ambicje. Zdzisław wymyślił więc całą grupę powiązanych ze sobą biznesów. Zarejestrował kilkanaście domen internetowych dla spółek-córek przyszłej, nieistniejącej jeszcze korporacji. Pozakładał wszędzie skrzynki email, zakupił sprzęt komputerowy, wynajął biuro, poczym zaczął szkicować plany swojego przyszłego imperium. Zdzisław wziął kredyt na działalność bieżącą, aby móc się w 100% skupić na swoim nowym dziecku. Z jakiegoś powodu nie uważał, że rozpoczęcie sprzedaży w jego core business’ie, czyli konsultingu jest na tyle priorytetowe, aby skupić na tym większość swojej energii. Cały czas sądził, że aby zacząć działać musi mieć wszystko od początku do końca perfekcyjnie zaplanowane. I co? Nic, w czasie gdy Zdzisław koncentrował całą swoją energię na swoim ulubionym zajęciu, czyli „układaniu” bardzo szybko pojawiły się kłotopoty z cashflow. Oszczędności się wyczerpały, tak samo jak kredyt i po kilku tygodniach, gdy cały plan, oferta i materiały marketingowe zdąrzyły powstać, było już za późno.

Zdzisław zmuszony był więc pójść do pracy dla kogoś. Po kolejnych kilku tygodniach przygotowania sie do wykonywania zawodu sprzedawcy (stworzenie oferty, konfiguracja środowiska do pracy, w tym wielu różnych programów ułatwiających życie, takich jak np. profesjonalny system do zarzadzania relacjami z klientami, itd.) Zdzisław znajduje się gdzieś na starcie mając dość duży problem. Co ciekawe, nie określa go jako problem finansowy (wziął już ze dwie pensje i jakiś czas temu skończyła mu się gotówka), lecz wizerunkowy. Bo przecież…

Jak on, znany w branży konsultant i właściciel grupy firm może przedstawiać siebie jako zwykły sprzedawca w niewielkiej firmie? Co sobie poważni ludzie, potencjalni przyszli partnerzy biznesowi pomyślą? Zdzisław głowi się więc, w przerwach, gdy nie jest zajęty organizacją pracy w biurze, czacha mu dymi.

Jak rozwiązać ten problem? Przecież nie może tak po prostu podnieść słuchawki i zacząć sprzedawać! Pewne rzeczy trzeba najpierw poukładać!

nazywam się Miki i jestem profesjonalnym zapierdalaczem. Razem z Tomi i Erni tworzymy prawdziwy team mega zapierdalaczy. Nasze zdolności zapierdalania pozwolą nam w krótkim czasie zostać osobami o mocnych finansowych podstawach i właśnie w tym blogu będziemy z Wami się dzielić, w jaki sposób można osiągnąć sukces i to w bardzo krótkim czasie.

Naraziocha.

I pamiętajcie: Trzeba Zapierdalać! ™